pexels-photo-355296
صفحه اصلی » کارگاه های روانشناسی کودک و خانواده

کارگاه های روانشناسی کودک و خانواده

خانواده، اساسی‌ترین بستر رشد شخصیت کودکان محسوب می شود. بدون شک مهم‌ترین و مؤثرترین دوران زندگی آدمی که در آن شخصیت فرد پایه‌ریزی شده و شکل می‌گیرد، دوران کودکی است. امروزه، این حقیقت به اثبات رسیده است که کودکان فقط به مراقبت جسمانی نیاز ندارند، بلکه این توجه و تربیت باید همه ابعاد وجودی آنها شامل رشد اجتماعی، عاطفی، شخصیتی و هوشی را در بر گیرد.

تربیت کودک از بدو تولد و حتی قبل از آن شروع می‌شود و با اینکه والدین این نکته را می‌دانند، ولی هرگز تصور نمی‌کنند که رفتارهای به ظاهر کم‌اهمیت و جزئی آنها چه تأثیر شگرفی روی شخصیت کودکان می‌گذارد. یکی از اصلی‌ترین کلیدهای تربیتی کودکان جلب اعتماد است که بستگی به رفتار والدین دارد. کودکان در مراحل رشد و تکامل خود و پس از کسب امنیت و احساس آرامش در فضای اطراف خود، اولین تلاش‌ها را برای کسب استقلال از سنین ۱٫۵ تا ۲ سالگی آغاز می‌کنند. یکی از اولین نشانه‎‌های این استقلال، تلاش برای غذا خوردن به تنهایی است. پرورش ابتکار و خلاقیت از حدود ۳ تا ۵ سالگی آغاز می‌شود. اگر والدین در این مرحله اجازه ابتکار به کودک خود ندهند یا به سبب رفتارها و حرکات غیرقابل پیش‌بینی وی با حالت تهاجمی برخورد کنند، کودک اعتماد به نفس خود را از دست می دهد و گوشه گیر می شود.

کودکان در مسیر رشد خود از افراد بسیاری تأثیر می‌پذیرند و تحت تأثیر دیده‌ها و شنیده‌های بسیاری قرار می‌گیرند. همه اطرافیان کودک به نحوی در او اثرگذارند و به نوعی مدل و الگوی کودک‌محسوب می شوند. پدر از همه آنها مهم‌تر و مؤثرتر است و این اهمیت و تأثیر تا سنین نوجوانی همچنان ادامه دارد. رفتار پدر برای فرزند خردسال همه چیز است؛ درس است، اخلاق است، تربیت است، سازندگی و یا ویرانگری است. بر این اساس، پدران در برابر رفتار شخصی خود مسئولند. هر آنچه را که می‌یابند به فرزندان یاد می‌دهند. افکار و رفتار او را بر این اساس جهت می‌دهند، و بدینوسیله موجبات رشد و یا سقوط شخصیت فرزندان را فراهم می‌کنند.

کردار و رفتار مادر نیز چون خون در رگ های کودک به جریان می‌افتد و شخصیت او را برای مادام‌العمر رنگ می‌دهد. جنبه الگویی مادر آنچنان مهم است که می‌توان گفت زمینه‌ انحطاط و یا تعالی روان پاک فرزند تا حدود زیادی مربوط به آن است. کودک او را به عنوان الگو و سرمشق انتخاب می‌کند و شیوه‌ها و رفتارهای او را تقلید می‌کند. چشم و گوش طفل چون دریچه‌ای باز است، می‌بیند و می‌شنود. ذهنش چون آینه ای است که هر چیزی در آن منعکس می‌شود. با این تفاوت که آینه عکس شیء را همیشه در خود نگه نمی‌دارد، ولی ذهن کودک آن را در خود ضبط می‌کند. کودک حتی شیوه فکر مادر را می‌بیند و درمی‌یابد و آنچه برداشت می‌کند ممکن است سازنده باشد و یا ویرانگر.

تفاهم والدین در تمام صحنه‌های زندگی، موجب استحکام پایه‌های خانواده می‌شود. تفاهم والدین محیط زندگی را سرشار از صمیمیت و صفا می‌کند. از اینرو، محیط خانواده در تشکیل شخصیت انسان نقش بنیادین و مؤثر دارد. سنت‌ها، الگوها و ضوابط و قوانین آن به طرز عجیبی در فرزندان اثر می‌گذارد. در واقع، خانواده عامل انتقال فرهنگ، تمدن، آداب و سنن است و نقش و تأثیر آن همیشگی است. تشکیل خانواده باید بر مبنای تفاهم و ایجاد فضای دوستی پایه‌گذاری شود؛ زیرا در پرتو صفا و صمیمیت زندگی مفهوم واقعی پیدا می‌کند و فرزندانی با روان سالم تحویل جامعه داده می‌شود.

در همین راستا و به منظور ارتقای سطح دانش و آگاهی والدین محترم در زمینه آموزش و پرورش کودکان و ایجاد تعامل سازنده میان دانش آموز-والدین-مدرسه، کارگاه های روانشناسی با موضوعات مرتبط به شیوه های آموزش و پرورش جهت آشنایی والدین با شیو های نوین آموزشی و تربیتی  طبق برنامه زمانبندی تصویب شده برگزار خواهد شد.