pexels-photo-355296
صفحه اصلی » مدرسه طبیعت تبریز

مدرسه طبیعت تبریز

مدرسه طبیعت تبریز با هدف ایجاد تحول در آموزش، پرورش وتربیت کودکان و نوجوانان با رویکرد توجه به حفظ و مراقبت از محیط زیست برای اولین بار به همت خانم میترا بایرام زاده، مشاور خانواده و موسس و مدیر موسسه بین المللی کارا در دی ماه سال ۱۳۹۴ بصورت آزمایشی در یک باغ استیجاری به مساحت یک هکتار در شهر تبریز، شهر اولین ها، تاسیس و راه اندازی گردیده و در حال حاضر بدلیل استقبال گسترده اولیای فهیم و آگاه تبریز خدمات خود را بصورت سیار و با برگزاری تورها، اردوها و برنامه های پرورشی مرتبط با طبیعت و محیط زیست به مخاطبان خود ارائه می نماید.

 

آدرس سربالایی ولیعصر، ابتدای پل توانیر، نبش کوچه آراز، پلاک ۸۴
شماره تلفن ۳۳۲۸۰۶۲۲
آدرس ایمیل
کانال اینستاگرام karakidsTabriz
کانال تلگرام karakidsTabriz@

 

ضرورت و اهمیت مدارس طبیعت

امروزه، بسیاری از کودکان و نوجوانان این سرزمین، فرصت لازم برای تجربه طبیعت را ندارند و شناخت آن‌ها از طبیعت محدود به رسانه‌ها و دنیای مجازی شده است. کودکان امروز در چهار دیواری خانه ها گرفتار شده اند و ارتباط آنها با دنیای طبیعی بسیار محدود شده است. آپارتمان ها و مدارس کوچک و بی روح امکان بازي، تماس با طبيعت و لذت از زندگي و ایجاد خلاقیت را از کودکان ما گرفته اند و تنها راه موفقیت در اين سرزمين فقط در درس خواندن خلاصه شده است. در سایه این نظام آموزشی، کودکان از محیط بسته خانه به یک جعبه بسته دیگر به نام کلاس منتقل می شوند که در آن عموما موضوعات یکسان با روش های مشابه آموزش داده می شود. در چنین نظامی که محصول انقلاب صنعتی است، مدرسه نوعی کارخانه و کودکان نیز به مثابه محصولات آن کارخانه در نظر گرفته می شوند. دست آخر نیز اندک وقت آزاد آنان توسط تبلت، تلوزیون و کامپیوتر دزیده می‌شود.

تحقیقات معتبر علمی نشان می دهد که جدا کردن کودکان از فضاهای طبیعی در دوران کودکی اثرات منفی قابل ملاحظه ای بر رشد سالم آنان در سه حوزه رشد شناختی، عاطفی- هیجانی و ارزشی بر جای می گذارد. دکتر روت اتزل، متخصص بهداشت عمومی از دانشگاه ویسکانسن می گوید: “متاسفانه مفهوم بازی در نسل جدید به شکل تاسف آوری تغییر کرده است. کودکان کامپیوتری احتمالا نسبت به والدینشان طول عمر کمتری خواهند داشت و ریشه این مساله هم در کم تحرکی است”. ریچارد لوو نیز که یک نویسنده و محقق است در کتاب خود با نام “آخرین کودک در جنگل” بیان می کند که دور نگهداشتن کودکان از طبیعت باعث اختلال رفتاری زیادی در آنها شده است. وی در این کتاب ضمن تشریح عواقب منفی پرهیز از فعالیت جسمانی و پرورش کودکان در چارچوب های بسته، می افزاید “لمس نکردن طبیعت در کودکان امروزی بحرانی است که باید آن را جدی گرفت”.

از سوی دیگر، یافته ها نشان مي دهد که حيوانات و طبیعت براي شناخت كودك از خود، اهميتي اساسي دارند . از حدود سه ماهگي به بعد، كودكان حيوانات را به عنوان موجودات زنده و اجتماعي به حساب مي آورند. اهميت حیوانات برای کودکان و مراقبت از این موجودات در فضاهای باز  و تعامل با طبیعت در دوران کودکی باعث می شود که این موجود لطیف و دوست داشتنی در دوران بزرگسالی به مراقبت از طبيعت و محيطي كه در آن زندگي مي كند، ارزش و اهمیت زیادی قایل شود. متاسفانه، در طول سال های گذشته نظام آموزشي كشور ما هر روز خلاقيت و پيوند كودكان اين سرزمين با طبيعت را كم تر و كم تر ساخته است. نسل گذشته كه اكثرا در خانه هاي بزرگ و بازی کردن در طبیعت بزرگ شده و تا حدودي با طبيعت در ارتباط بوده اند،‌ آنچنان با زيبايي هاي ايران سرزمين نامهرباني كردند كه چيزي جز بستر ترك خورده و جنگلهاي ويران شده به يادگار نمانده است. حال از نسلي كه هيچ ارتباطي با طبيعت نداشته و تنها چند عكس در كتاب ها و تلويزيون ديده است، چه توقعي مي توان داشت؟!

آيا از كسي كه از درخت بالا نرفته، ميوه ای نچيده، در گرماي تابستان از نشستن و بازی کردن در سایه درختان لذت نبرده و زيبايي اش را تحسين نكرده ميتوان متوقع بود كه از آن پاسداري كند و ميراثي براي آينده گان بجاي بگذارد؟!

حال، مهمترین سوالی که به ذهن خطور می کند این است که برای رهایی از این معضل و آشتی کودکان با طبیعت چه باید کرد؟

مدرسه طبیعت به عنوان راه حل

یکی از روش‌هایی که می‌تواند به ایجاد تجربه مستمر کودکان با طبیعت کمک کند، مدارس طبیعت هستند. مدرسه طبیعت رویکردی است که از اواخر دهه ۵۰ میلادی در جهان گسترش پیدا کرده است. در مدارس طبیعت فرصت تجربه، کشف، تخیل و خیال بافی، همکاری و تعامل و … فراهم می‌شود تا کودکان آزادانه، سرخوشانه، ولگردانه و خودانگیخته حضور در طبیعت را تجربه کنند. در مدارس طبیعت، از ارایه آموزش های مستقیم به روش سنتی پرهیز می‌شود و هیچ گونه اطلاعاتی در مورد طبیعت به کودکان داده نمی‌شود، بلکه کودکان بصورت آزادانه و بدون هیچ قید و بندی فرصت تعامل با آب، خاک، باد، گل ها، گیاهان، حیوانات، گرما، سرما و … را پیدا می کنند و با اتکا به حواس پنجگانه خود بصورت فردی و یا جمعی   نسبت به محیط پیرامون و بخصوص پدیده های پویای محیط مثل جانوران، گیاهان، جریان آب ، باد و غیره واکنش نشان می دهند. بازی های دسته جمعی نیز به نوبه خود هوش اجتماعی کودکان را رشد می دهند و تجربه های اجتماعی آن ها را تنوع می‌بخشند. کودکان در طی این بازی ها و همکاری ها روحیه بهتر و اعتماد به نفس بیشتری پیدا می کنند و قدرت تواحد آنها افزایش می یابد. بدین ترتیب، در جریان تجربه مستمر و ملموس طبیعت، ارزش‌های طبیعت در کودکان نهادینه می‌شود و این عامل در بزرگسالی موجب عشق و احترام آن‌ها به محیط زیست و طبیعت می گردد. در این صورت است که می‌توان انتظار نسلی را داشت که دغدغه‌های محیط زیستی بیشتری داشته باشند و نسبت به مسائل مربوط به آن واکنش نشان دهند.

فضا و امکانات مدرسه طبیعت

فضای فیزیکی مدرسه طبیعت، محیطی باز و وسیع است که به تصرف کودکان درآمده است. در چنین فضایی تمامی امکانات لازم جهت تعامل کودکان با طبیعت فراهم می گردد تا کودکان بتوانند بصورت آزادنه ولی تحت نظارت و مراقبت نامحسوس تسهیل گران انواع فعالیت ها و بازی ها را در ارتباط با طبیعت انجام دهند.